Hardlopen in Chengde

met een zingende Chinese meneer naast me, een wonderlijke ervaring. Zondagmorgen, 0900 uur, ging ik hardlopen langs de muur van het Chinese National Park in Chengde voor 30 minuten. We zijn dit weekend op ontspanningsweekend met een bezoek aan een buddhistisch klooster, een park en een Spa.

Het hardlopen valt me goed maar ook zwaar in de vervuiling en drukte van de stad. Ik sport vaak samen met studenten, leuk dat ze aan het sporten zijn. Elke keer ongeveer 30 minuten op een redelijk tempo. Andere studenten hebben in de sportschool gezeten en hebben zich spierpijn gesport. Goed te zien dat er aan de gezondheid gewerkt wordt tussen het werken, stappen en reizen door.

Een mooie bijkomstigheid is dat je als je gaat hardlopen op plekken komt waar je met een gids niet komt en op een tijd die niet heel regulier is. Vanmorgen kwam ik op de huisdierenmarkt terecht van Chengde, er werden vogeltjes en hondjes verkocht naast wat accesoires. Mooi om te zien dat ze niet alleen alle beesten eten maar ook nog aan huisdieren doen!

Contacten met locals valt me lastig, ze lijken niet heel erg in voor humor en er lijkt weinig interesse te zijn. Op zondagavond had ik wel een gezellig praatje met twee chinese jongens die enorm zat in het restaurant zaten waar ik noodles at. Ze zijn beste vrienden en de een is vandaag vertrokken naar een andere stad om te gaan werken, het was het afscheidsdiner. Ze waren ongelooflijk zat.

Na mijn noodles werd ik op straat aangesproken door vier meisjes die honger hadden, geen onderdak en een treinkaartje wilden kopen. Ze waren naar Beijing gekomen voor werk maar dat was nog niet gelukt, blijkbaar net van school (18 – 20 jr) en zagen er netjes uit, niet heel erg grote stads. Eentje sprak Engels en wist me uit te leggen dat ik hen moest helpen. Het was een beetje een vaag verhaal dus ik heb ze in het restaurant gezet waar ik net vandaan kwam, gezegd tegen de baas van de tent dat ze voor RMB 120 (EUR 12) mochten eten. Ze kozen wat uit en prompt kwam de serveerster met een netje aanzetten en haalde een enorme vis uit het aquarium dat naast me stond. Nog geen 5 minuten later zaten de dames de vis met rijst en cola weg te werken. Hun maaltje kostte maar RMB 86 dus ze wilden de rest van het geld hebben maar dat ging niet, ze konden wel meer eten als ze wilden. Ik wilde geen geld geven, ik had één probleem opgelost, de rest moesten ze zelf maar weer doen. Ik ben wel benieuwd wat er van de dames komt. Ze waren wel aant eind van hun latijn, er kon geen lachje meer vanaf.